De naam Goju-Ryu is eerder op toevallige wijze gekozen. In 1930 werd één van Chojun Myagi’s topstudenten (Jin’an Shinzato) tijdens een gevechtskunstconventie in Tokio meermaals aangesproken door gevechtskunstmeesters met de vraag welke school van gevechtskunst hij beoefende. Aangezien Naha-te geen formele benaming had, kon hij hier niet op antwoorden. Om te vermijden dat er zou neergekeken worden op zijn gevechtskunst en hierdoor aan zijn kunst een amateurstatus zou worden verleend, gebruikte hij de naam Anko-ryu, hetgeen zoveel betekent als: “de weg van halfhard”.

Terug in Okinawa verhaalde hij het incident aan Chojun Myagi. Het idee stond Meester Miyagi wel aan en hij ging nog een stapje verder. Na rijp beraad besliste hij de naam Goju-ryu (harde en zachte school) te kiezen als naam voor zijn stijl. Hij vond deze naam in een regel in de bubishite-tekst (klassieke Chinese tekst over gevechtskunsten).

Deze regel dook op in een gedicht hetwelk de 8 stelregels van gevechtskunsten beschrijft als “Ho Goju Donto” (de weg van het inademen en het uitademen is hardheid en zachtheid). Het ganse gedichtje ging als volgt:

1.      De geest is één met hemel en aarde

2.      Het circulaire ritme van het lichaam is gelijk aan de cyclus van de zon en de maan

3.      De weg van het inademen en het uitademen is hardheid en zachtheid

4.      Gedraag je in overeenstemming met de tijd en verander

5.      Technieken zullen zich voordoen in de afwezigheid van bewuste gedachten

6.      Voeten moeten vooruit –en achteruitgaan, scheiden en ontmoeten

7.      Ogen missen zelfs niet de minste verandering

8.      Oren horen goed in elke richting.